Tekst achterflap

De jonge, hardwerkende verloskundige Femke lijkt een normale alleenstaande moeder. Niemand weet dat zij de controle in haar leven probeert terug te krijgen via een gevaarlijk, destructief spel. Tijdens het meest kwetsbare moment van een jong gezin, de bevalling, verleidt zij de vaders. Een verborgen, duistere obsessie die is voortgekomen uit trauma, veroorzaakt door haar verleden. Het lijkt goed te gaan, totdat ze Ruud tegenkomt. Femke kiest de verkeerde vader. De rollen worden omgedraaid en Ruud neemt de controle volledig over. Een angstaanjagende spiraal van manipulatie en geweld maakt van Femke het slachtoffer. Ze doet er alles aan om haar geheim te bewaren, maar wat haar overkomt, is het gevolg van haar eigen daden. Nu heeft ze alles wat haar lief is in gevaar gebracht.  Femke is fictie, de trauma’s zijn echt. Dit schokkende debuut, geschreven onder een pseudoniem, snijdt als een scalpel door de dunne scheidslijn tussen macht en machteloosheid. Een psychologische thriller over de destructieve cyclus van onverwerkte pijn, waar de echo uit het verleden het heden achterhaalt. Willen we niet allemaal ooit verlost worden?

Slogan/Promotie

Ik loop het ziekenhuis uit, weer is het me gelukt. Ik voel daar beneden nog een klein beetje nattigheid in mijn slipje lopen. Meestal lukt het wel om nog even te douchen, maar nu was de bevalling te dicht bij het einde van mijn dienst. De vader keek mij nog even aan, met de geilheid nog in zijn ogen. De situatie is voor mij ideaal, want zijn vrouw is alleen maar met het kind bezig, wat uit haar dik gezwollen vulva geperst gaat worden. De vaders zijn de ideale slachtoffers; seks is meestal niet meer aan de orde in de laatste maanden voor een zwangerschap en ik verleid de nieuwbakken vaders al tijdens de spreekuren die ik draai. Mijn slachtoffers uitkiezen is niet heel moeilijk; het is de beetje patserige vader die eigenlijk niet heel veel aandacht heeft voor zijn vrouw en het kind in haar buik. Ze stellen geen vragen, ze gluren naar mijn billen als ik iets voorovergebukt een echo maak. Het knoopje van mijn witte jasje is net iets te ver open, waardoor mijn mooie volle borsten een stukje zichtbaar zijn. Op dat moment heb ik ze binnen; ik verleid ze met dat wat ze missen als de vrouwen uitdijen en niet meer voldoen aan hun verlangens. Schuldgevoel heb ik niet, mannen zijn nu eenmaal zo. Jagers die de verleiding van een mooie vrouw nimmer kunnen weerstaan, zelfs niet als hun al lang veroverde prooi het eerst kind baart. Het zijn de vrouwen die denken dat hun man wel gaat voldoen aan de eeuwige trouw die hij voor het altaar heeft bezworen. Verliefd tot over de oren, het maakt de vrouw stekeblind. En als dan eenmaal het zachte hoopje nieuw leven in hun armen ligt, interesseert het de meeste vrouwen helemaal niet meer. De aandacht verplaatst zich naar de liefdesbaby, en de man verkiest de aandacht, de bevrediging en heeft de hoop dat hij nog een keer mijn kortstondige liefde mag voelen en zijn dopamineshot in mij mag lozen.  Hij betaalt daarom keurig de rekening van zijn daden. Niet alleen in keiharde euro’s, maar hij koopt vooral zijn schuldgevoel af. Zijn ego weerstaat die dopaminekick niet en weggezet worden als een zondaar is misschien wel de ergste egodood die in zijn belevingswereld kan plaatsvinden. 

Biografie

Wie ben ik nu eigenlijk echt? Mijn zoektocht naar mijzelf begon toen het trauma begon te knagen. Mijn schrijven is echt, de verhalen misschien fictief. Zichtbaarheid nog een stap te ver, maar mijn waarheid staat in hoofdletters geschreven. Achter mijn passie voor authenticiteit en creativiteit blijft mijn identiteit verstopt. Dit is niet simpelweg een verhaal dat verteld kan worden, maar een verhaal dat al veel te lang verborgen is gebleven.

Details