Korte beschrijving/Annotatie

Witte nachten & Ondergrondse notities van Fjodor Dostojevski bundelt twee meesterwerken uit de Russische literatuur. Een tijdloze combinatie van een ontroerend liefdesverhaal en een diepgravende psychologische roman over eenzaamheid, verlangen, identiteit en de zoektocht naar betekenis.

Tekst achterflap

In Witte nachten neemt Fjodor Dostojevski je mee naar het romantische Sint-Petersburg, waar een eenzame man de jonge Nastenka ontmoet. Hun ontmoeting, vol hoop en verlangen, ontvouwt zich tot een hartstochtelijk verhaal over de magie van het moment en de pijn van een onbereikbare liefde.
Dostojevski beschrijft in Ondergrondse notities op indringende wijze de donkere gedachten van een cynische man die worstelt met zichzelf, de liefde en de maatschappij. Een aangrijpend portret van twijfel, woede en de zoektocht naar betekenis.
Met zijn scherpe blik en meeslepende stijl legt Dostojevski de diepten van menselijke emoties bloot en raakt hij thema's die nog altijd universeel herkenbaar zijn.

Recensie/Quote

Er is al veel gezegd over BookTok, veel negatiefs ook, en het gaat dan vooral over young adult, fantasy en romance, maar ik merk dat het platform ook andere lezers bereikt. Er is een groep jongeren die zich langs die weg inleest en informeert en zo zie je opeens heel andere titels opduiken, zoals Ondergrondse notities van Fjodor Dostojevski.

Biografie

Fjodor Dostojevski (1821-1881) begon zijn carrière als vertaler van Balzac en George Sand en debuteerde met Arme mensen. Na zijn veroordeling in 1849 voor verraad, bracht hij vier jaar door in Siberië, een ervaring die leidde tot Aantekeningen uit het dodenhuis (1859). Hier ontwikkelde hij zijn christelijke visie. Na zijn strafdienst en promotie tot onderofficier keerde hij in 1858 terug naar Twer. In 1866 begon de publicatie van zijn beroemde roman Misdaad en straf.
Om schuldeisers te ontlopen, verbleef Dostojevski enige tijd in het buitenland, waar hij onder andere De idioot en De eeuwige echtgenoot schreef. In 1871 keerde hij terug naar Petersburg, waar hij zijn meesterwerk De broers Karamazow schreef. Aan het eind van zijn leven verwierf hij grote roem als redenaar, vooral na zijn emotionele toespraak bij de onthulling van het Poesjkin-standbeeld in Moskou. Dostojevski overleed op 28 januari 1881 aan een longbloeding, en zijn begrafenis werd een nationale gebeurtenis.

Details